Poznaj Wiolettę
Psycholog pozytywny | Trener | Coach
Wierzę, że profesjonalizm to połączenie twardej wiedzy z głęboką empatią. Moja droga zawodowa to nieustanny proces uczenia się nie po to, by tylko 'myśleć pozytywnie', ale by dostarczać realnych rozwiązań tam, gdzie system przestaje działać. Dziś moją misją jest budowanie mostów między światem neuroróżnorodności a codziennością szkolną, rodzicielską i zawodową..
Uwielbiam kontakt z ludźmi, kiedy dzielę się swoją pozytywną energią prowadząc power speeche
oraz występując na różnych konferencjach. Inspiruje
i motywuje do czerpania radości z każdego dnia oraz podnoszenia jakości swojego życia. Najbardziej jednak kocham prowadzić warsztaty i szkolenia na żywo, bo tej energii nie da się niczym zastąpić.

Moje kompetencje - Twoje bezpieczeństwo:
-
Edukacja i terapia osób ze spektrum autyzmu oraz Oligofrenopedagogika (w trakcie: Instytut Rozwoju Edukacji, planowany dyplom 2027): To dopełnienie mojej misji. Łączę miękkie kompetencje psychologiczne z twardą wiedzą o neuroróżnorodności i niepełnosprawności intelektualnej. Dzięki temu potrafię projektować skuteczne wsparcie, które szanuje indywidualny profil sensoryczny i poznawczy każdego człowieka
-
Psychologia Pozytywna (Uniwersytet Merito w Poznaniu): To moja zawodowa baza. Dzięki niej nie szukam w ludziach deficytów, ale zasobów. Wiem, że 5 filarów dobrostanu (PERMA) działa również w świecie spektrum, jeśli tylko potrafimy je odpowiednio wdrożyć
-
Trener Mentalny (Akademia Jakuba B. Bączka): Wykorzystuję techniki treningu mentalnego, by uczyć nauczycieli i rodziców odporności psychicznej. W świecie pełnym bodźców, umiejętność zarządzania własnym umysłem to klucz do uniknięcia wypalenia
-
Coach (Wyższa Szkoła Zarządzania i Biznesu w Krakowie): Studia te nauczyły mnie słuchania, które słyszy więcej niż tylko słowa. W pracy z rodzicami i specjalistami pozwala mi to docierać do sedna problemu i wspólnie projektować zmianę.
-
Hipnoterapia i Terapia Schematów: Stosuję te modalności tam, gdzie potrzebna jest głębsza praca nad przekonaniami. Rozpoznanie schematu to pierwszy krok do odzyskania wolności i sprawstwa w życiu prywatnym i zawodowym.
%20(1).jpg)
Moja historia
Na zmianę nigdy nie jest za późno, tak właśnie było w moim przypadku. Jako młoda dziewczyna z małej miejscowości, nie znałam wielkich perspektyw. Bałam się życia i świata, który wydawał się nieosiągalny. Choć w sercu zawsze czułam potrzebę pomagania innym, nie wiedziałam, jak przekuć to w drogę zawodową. Wybrałam matematykę na Akademii Pedagogicznej w Krakowie nie z wielkiego marzenia, ale dlatego, że byłam w niej dobra i uległam opinii innych, że psychologia to zbyt odległy cel.
Po studiach, zamiast stanąć przed tablicą, stanęłam przed wyborem: powołanie czy stabilizacja i bezpieczeństwo finansowe. Lęk o przyszłość sprawił, że wybrałam biznes. Zaczynałam od samego dołu od przysłowiowej 'słuchawki' w telemarketingu. Przez 16 lat wspinałam się po szczeblach kariery, od sprzedawcy po Menedżera Regionu zarządzającego 13 salonami. Budowałam fundamenty, których wtedy tak bardzo mi brakowało.
Dziś jestem już inną kobietą.
Po latach w korporacyjnym świecie, mając już stabilizację i ogromne doświadczenie menedżerskie, zrozumiałam, że czas wrócić do tego, co w mojej duszy grało od zawsze. Odcięcie się od znanego świata nie było łatwe, ale było konieczne, bym mogła stać się tym, kim jestem teraz.
Poświęciłam tysiące godzin na naukę od psychologii pozytywnej, przez coaching i hipnozę, aż po dzisiejsze studia z oligofrenopedagogiki. Skończyłam nawet kurs szybkiego czytania, by móc chłonąć wiedzę jeszcze szybciej. Każdy kurs, każda przeczytana książka i każda przeprowadzona sesja z klientem utwierdzały mnie w przekonaniu, że moja droga ma sens.
Dlaczego robię to, co robię?
Bo wiem, co to znaczy błądzić. Wiem, co to znaczy bać się o jutro i budować wszystko od zera. Dziś, jako dojrzała kobieta, nie muszę już niczego udowadniać światu – mogę działać z czystej pasji i misji. Wracam do szkół nie jako wystraszona absolwentka, ale jako praktyk, który chce pomóc nauczycielom odnaleźć sens, a uczniom neuroróżnorodnym – należne im miejsce i szacunek.
